بدون دسته بندی

دولتمردان از رؤیت نوآوری‌ها‌ و درددل تولیدکنندگان بازماندند!

۹۹-۵-۶

در گفتگوی ویژه رادیو تهران درباره نمایشگاه ایران اگروفود ۲۰۱۸ مطرح شد:
در توسعه مکانیزاسیون با پشتوانه فناوری نوین برای صرفه‌جویی در مصرف کود، سم و بذرهای مناسب
دچار خود تحریمی شده‌ایم که مسئولان به‌علت نداشتن پاسخ‌، از حضور در جمع تولیدکنندگان بازماندند!
همزمان با آخرین روز برگزاری بیست‌وپنجمین نمایشگاه صنایع کشاورزی و موادغذایی و صنایع وابسته، در گفتگوی تلفنی با رادیو تهران، دکتر فریدون گل‌افرا؛ سردبیر نشریه کشاورز و گل‌چین به سؤالاتی درباره دستاوردهای نمایشگاه، مشکلات تولید، واردات ماشین‌ها و تجهیزات کشاورزی و موادغذایی پاسخ داد.

وضعیت تولیدات کشاورزی و صنایع مرتبط در حال حاضر چگونه است؟
حدود ۷۰ درصد از خوراک مربوط به تغذیه دام و طیور، هزینه‌های مواد اولیه است که از منابعی مانند مزارع، باغ‌ها، آبگیرها و آبزی‌پروری کشور تهیه شده و پس از فرآوری و بسته‌بندی به بازار عرضه می‌شود. از آنجایی که قدرت خرید مردم محدود است و نیز کیفیت مواد غذایی ۹۰درصد ضعیف می‌باشد؛ قیمت ‌تمام‌شده براساس ارزیابی‌های به عمل آمده در نمایشگاه ایران اگروفود، حدود ۳۰ درصد بالاتر از قدرت خرید مصرف‌کننده است؛ مگر آنکه کیفیت‌ نادیده گرفته شود. براساس نظرسنجی‌های به‌عمل آمده بسیاری از افراد جامعه نمی‌توانند موادغذایی باکیفیت بالا را خریداری کنند. همچنین حضور ۳۷ کشور در این نمایشگاه و تعداد بسیاری از شرکت‌های چینی و هندی که در سال گذشته با این امید که امسال بتوانند کسب و کار خوب و صادرات قابل‌توجهی داشته باشند، برای این نمایشگاه ثبت‌نام کردند که تحلیل‌های خاص خود را می‌طلبد. با توجه به برداشت‌ها از گفتگو با شرکت‌هایی از آلمان، سوئیس، اتریش و ایتالیا به نظر می‌رسد بزرگ‌ترین مشکل این است که آن‌ها نیز نمی‌دانند ارتباطات بانکی بین‌المللی با ایران چگونه خواهد بود و این شرکت‌ها و کشورهای تابع آن‌ها، با ایران در یک حالت برزخ به‌سر می‌برند.
براساس منابع رسمی و غیررسمی، برای افزایش میانگین تولیدات کشاورزی از بذرهای تراریخته و با توجه به احتمال حضور محصولات فراوان تراریخته در این نمایشگاه، چند درصد از محصولات عرضه‌شده از این نوع بودند و با توجه به اینکه اطلاعات و پژوهش‌های محدودی در ایران وجود دارد، به نظر شما این مواد برای استفاده مضر هستند یا خیر و نظر کارشناسی شما در این باره چیست؟
محصولات تراریخته را گروه مونساتو در آمریکا مدیریت می‌کرد و دوسال پیش، آن را با پرداخت ۱۲۰میلیارد یورو به شرکت بایر آلمان فروخت. البته شرکت بایر و کشور آلمان از این نوع محصولات استفاده نمی‌کنند. اینجانب در گذشته دور و نزدیک شاهد تظاهرات زیادی در کشورهای اروپایی بوده‌ام که مردم علیه استفاده از محصولات تراریخته اعتراض می‌کردند و این محصولات را ژن‌های دستکاری‌شده می‌دانند. براساس تحقیقات به عمل آمده در این زمینه، حتی در آمریکا نیز مردم از این محصولات استفاده نمی‌کنند؛ برای مثال در شهر رالی در مرکز تحقیقات BASF که بزرگ‌ترین شرکت شیمیایی جهان است، مدیرعامل این مرکز بزرگ تحقیقاتی در ملاقاتی با بنده اذعان داشت که همه کارکنان آن از محصولات ارگانیک استفاده می‌کنند. محصولات تراریخته و محصولات خام آن، به‌صورت روغن، سویا و ذرت با بهای ارزان‌ به بسیاری از کشورها صادر می‌شود. بنابراین به‌نظر می‌رسد روغن‌ها، سویاها، ذرت‌های وارداتی همگی تراریخته باشند؛ زیرا با توجه به قیمت پایین آن‌ها متناسب با قدرت خرید داخلی هستند.
گفته می‌شود هیچ آزمایش و تحقیق علمی دال بر مضر بودن محصولات تراریخته وجود ندارد. آیا شما این مسئله را تأیید می‌کنید؟
هنوز ثابت نشده که این محصولات مضر هستند. سازمان FDA آمریکا نیز هنوز در حال تحقیق درباره اثرگذاری این محصولات بر سلامت کشورهای جهان سوم است تا زمانی که این نوع محصولات در کشورهای دیگر پاسخ نداده و تأثیر آن بر ملت‌های دیگر دیده نشده، کشورهای توسعه‌یافته از تجویز آن برای مردم جلوگیری می‌کنند و تاکنون نیز مشخص نشده که آیا باید آن را کاملاً مضر دانست یا مفید است! در ایران نیز هم تولید محصولات تراریخته و مواد خام آن هنوز مشاهده نشده و گزارشی در این زمینه در دسترس نبوده؛ اما واردات محصولات فرآوری‌شده صورت می‌گیرد. زمینه‌هایی که بتوان کیفیت را همزمان با کمیت بالا برد (با تراریخته چند برابر محصول تولید می‌شود)، می‌تواند راهگشا باشد؛ ولی هر ژنی که برای تولید بیشتر دستکاری شود، مقاومت در برابر بیماری و کیفیت محصول را خدشه‌دار می‌کند که در این زمینه همچنان بر وجود اسیدهای آمینه و مواد معدنی در این موادغذایی تحقیق می‌شود.
دکتر جهانگیری در گفتگویی تأکید کرده‌ که بذرهای تراریخته وارد کشور می‌شود تا ما در زمینه موادغذایی به خودکفایی برسیم، آیا شما معتقد هستید که این توصیه درست است؟
ـ در اینجا این پرسش نیز مطرح می‌شود که تولید و واردات به چه قیمتی باید انجام شود؟ به قیمتی که سلامتی مردم حفظ شود یا نزدیک به قدرت خرید مردم باشد؛ ولی قبل از پرداختن به تراریخته باید به این موضوع اشاره کرد که چرا ما بدون هیچ قانون و تدبیری از کود شیمیایی در مزرعه‌ها استفاده می‌کنیم؟ چرا ۵۰ درصد از کودهای شیمیایی در تولید برنج در شمال کشور مصرف می‌شوند؟ چرا اراضی کشاورزی را با کود شیمیایی بارور می‌کنیم؟ در کود شیمیایی، نیترات به‌وسیله کلروفیل گیاه به نیتریت تبدیل می‌شود. به‌طور قطع عدم رعایت این اصول مشکل‌ساز است، ما باید محصولی تولید کنیم که محیط زیست‌ سالم بماند، سلامت مردم نیز حفظ شود و قیمت تمام شده به قدرت خرید آن‌ها نزدیک باشد. بنده در حال حاضر واردات تراریخته را مطابق استانداردهای حفظ سلامت مردم نمی‌دانم. در این‌باره باید از تولید آن در شرایط فعلی و بدون مطالعات علمی کافی جلوگیری کرد، کنترل مواد شیمیایی را در مزارع در نظر گرفت و کود ارگانیک را جایگزین کرد.
غرفه‌های نمایشگاه را چگونه یافتید؟
از یک طرف سازندگان تکنولوژی و تجهیزات و ماشین‌های تولید لبنیات و از طرف دیگر تولیدکنندگان صنایع داخلی پابه‌پای صنایع جهانی در حال پیشرفت هستند و رشد قابل‌توجهی دارند. به مینی‌پاستریزاتورهای مجهز برخورد کردم که اشتغال‌زایی ایجاد کرده و برای نقاط دوردست که در آنجا گاوداری و گوسفندداری وجود دارد، شیردوش‌هایی ساخته‌اند که با دیدن آن‌ها شگفت‌زده شدم.
می‌توان گفت صنعتگران ایرانی شایستگی خود را در این نمایشگاه نشان دادند و بنده افتخار می‌کنم با نبودن سود چندانی برای این قشر، باز هم آن‌ها دست از تلاش برنمی‌دارند. بخش دولتی (مدیران بالادستی و پایین‌دستی بخش کشاورزی و صنعت) که از این نمایشگاه دیدن نکردند، از بزرگ‌ترین بازماندگان مکتب آموزش و فراگیری بودند؛ زیرا چشم‌های بینای آن‌ها می‌توانست واقعیت‌های زیادی را درباره اقتصاد کشاورزی و صنعت غذا باز کند.
آیا در کشور ما، روی افزایش سهم ارگانیک خاک کاری صورت گرفته است؟
۱۷سال پیش متوجه شدم بهترین راه دستیابی به افزایش کربن و هوموس در خاک، پرداختن به کشاورزی حفاظتی است. در حال حاضر، برای کشت یک محصول، ۷ مرتبه با تراکتور و دنباله‌بندهایش وارد زمین می‌شوند که با این روش خاک مزرعه فشرده می‌شود. یکی از دلایل جاری شدن سیلاب‌ها سفتی خاک زیرین است. کشاورزی باید حفاظتی (مدیریت بقایا) شود تا کم و بیش به فراخور نوع محصول۵۰ درصد از محصول مزرعه هنگام برداشت روی سطح خاک باقی بماند و با دستگاه‌هایی کار کرد که یکبار وارد زمین شده و کار کشت را انجام ‌دهند. با این روش، بعد از ۴ تا ۵ سال می‌توان قشری از هوموس روی خاک داشته که برای کشت‌های بعدی بسیار باصرفه است. عمق خاک بعد از ۱۰ سال به بیش از ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد، بنابراین دولت باید برای اینکه قشر هوموس افزایش یابد و کربنی که در حال حاضر زیر ۷/۰ درصد است، آن را به ۵/۲ تا ۳ درصد برساند، به کشاورزان یارانه خاص بدهد تا ضرر ناشی از کمبود محصول آن‌ها جبران شود. بسیاری از کشاورزان که در سال‌های پیش این روش کشت را شروع کرده بودند، به‌دلیل عدم حمایت‌های لازم از سوی دولت، از ادامه این روش دست کشیده و دوباره به استفاده از گاوآهن و در برخی مناطق به نوع برگردان آن روی آوردند. بدترین وسیله برای خاک‌ورزی استفاده از گاوآهن است. وقتی ۱۵هزار دستگاه گاوآهن در سال در کشورمان فروخته می‌شود، به همان میزان رطوبت باقی‌مانده در خاک تبخیر خواهد شد.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن